қабыршық


қабыршық
корка, чешуйка, кожура

Казахско-русский словарь для учащихся и студентов. 2015.

Смотреть что такое "қабыршық" в других словарях:

  • қабыршық — (Шымк., Түркіс.) бидайдың қауызы …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • Аура — (гр. аura – ұшқындау) – 1) жай көзге көрінбейтін адамның биоэнергетикалық қабыршығының сәулелік ұшқындауы;2) заттар мен тұлғалардың маңайынан ұшқындар шығатын болып көрінетін ерекше бір қалып, көңіл күй, райлылық; 3) бейнелеу өнерінде – нимб (лат …   Философиялық терминдердің сөздігі

  • қутұяқ — зат. Тұяқтың сырты қабыршықтанып, жарылып, ал айналасы білеуленіп ісіп кететін жылқы ауруы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • қына — зат. Қына өсімдігінен алынатын сарғыш қызыл, қызыл қоңыр түсті бояу. зат. Топырақ бетіне, ағаш пен тасқа қабыршық тәрізденіп жабыса өсетін, қабық тәрізді өсімдік …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • оңғақ — зат. Судан шығарғанда түсі оңып кететін, денесі ұсақ қабыршықты, шырышы мол тұқы тұқымдас балық …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • ақ балшық — (Орал: Жымп., Чап.; Сем., Абай; Көкш.: Щуч., Еңб., Қ ту; Ақт., Тем.; Қар.: Ж.арқа, Шет; Қост.: Жанг., Аман.; Рес.: Волг., Сарат.) үй ақтайтын әк, ізбес. Маған да а қ б а л ш ы ғ ы ң н а н ауысшы (Орал, Жымп.). Ауылымыздың жанында а қ б а л ш ы қ… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • көкше мұз — (Көкш.: Еңб., Щуч.) жаңа қата бастаған мұз, қабыршық …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қоза жаппай көріну — (Шымк.: Түркіс., Сарыағ.) мақта өсімдігінің жер бетіне бір тегіс шығуы. Қазір жер бетінің қабыршығын көтеріп, қау боп шығып келе жатқан қ оз а ж а п п а й к ө р і н е бастады (Шымк., Түркіс.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • седепі түйме — (Жамб.: Мер., Луг., Мойын., Шу; Тау., Қош.) көйлекке қадайтын ұсақ ақ түйме. [Түрікше седеф 1) қабыршық; 2) меруерт (Тур. рус. сл., 1977)] …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шайтан бақыраш — (Түрікм.: Красн., Қиян., Қулы., Бекд.) теңіз жағасындағы ұлу қабыршықтары …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шылым — (Гур., Тең.) балықтың қабыршығында болатын жабысқақ желім тәрізді зат. Қайықтың ішіндегі ауланған балықтың ш ы л ы м ы шығып былжырап жатыр (Гур., Тең.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.